ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف بعد از 1304 ش)، خواننده و نوازنده. وى اهل سیستان و بلوچستان و از خوانندگان درجه اول و بنام عهد مظفرى بود و به مناسبت حضور در دستگاه نایب السلطنه به این عنوان مشهور شد. از آن جا كه ماههاى رمضان در منزل عضد الملك مناجات مى‏كرد، به او على‏خان عضدالملكى هم مى‏گفتند. وى صدایى ششدانگ و رسا و پرطنین داشت و به قدرى شدت صدا و حنجره‏اش قوى بود كه به او حنجره‏دریده هم مى‏گفتند. مى‏گویند آقا حسینقلى به او بسیار احترام مى‏گذاشت و او را استاد كامل مى‏دانست. او در خوانندگى از محضر جناب قزوینى و بیشتر از مضحر آقا جان ساوه‏اى استفاده مى‏كرد. على‏خان دستگاههاى موسیقى را كاملا مى‏شناخت و نى هم مى‏نواخت و از شاگردان صفدرخان بود. وى در خوانندگى آهنگهاى ضربى نیز ماهر بود و به قول استاد طاهرزاده تنوع تحریر على‏خان را كسى نداشت.على‏خان بیش از هشتاد سال عمر كرد واندكى پس از انقراض سلسله‏ى قاجاریه درگذشت. استاد احمد مستبصر از شاگردان او بود. از وى چند صفحه از جمله همایون باقى مانده است.